Ratusz
Klasycystyczna bryła ratusza powstała w 1747 roku, według projektu C.G. Hedemanna. Na południowej ścianie ratusza umieszczona jest tablica w języku łacińskim: „Urbem Boleslaus Distortus struxit A. D. MCVIII” (Miasto zbudował Bolesław Krzywousty w roku 1108).

Rynek miejski
Centralny punkt średniowiecznego miasta, tu zbiegały się najważniejsze szlaki komunikacyjne. Rynek posiada prostokątny kształt, a otoczony jest odrestaurowanymi barokowymi kamieniczkami, z jedynym zachowanym na Śląsku kompletnym ciągiem podcieni.

Rzeźba Neptuna
Ustawiona na miejscu dawnej studni miejskiej. Upamiętnia dawne kontakty kupców jeleniogórskich z krajami zamorskimi.

Fragmenty murów obronnych
Pozostałości XIV-wiecznych fortyfikacji, zachowały się przy ul. Jeleniej, w okolicach kościoła św. św. Erazma i Pankracego.

Wieża Bramy Zamkowej
Jedyny zachowany element z Bramy Zamkowej, strzegącej niegdyś wjazdu do miasta. Wieża wzniesiona w 1584 roku, na miejscu poprzedniej, która uległa zawaleniu. W górnej części budowli odnaleźć można strzelnice kluczowe.

Baszta Grodzka
Dawna wieża obronna, będąca elementem murów okalających średniowieczne miasto. Wzniesiona w XV wieku, w wieku XVIII zamieniona na budynek mieszkalny. Obecnie do zagospodarowania.

Wieża Bramy Wojanowskiej
Po zawaleniu pierwotnej wieży bramnej w 1480 roku, na jej miejscu wzniesiono zachowaną do dziś budowlę, o wysokości 38,4 m. Zaopatrzona była w otwory strzelnicze i obserwacyjne. Na szczyt prowadzą kręte schody, a jedna z wnęk była prawdopodobnie wyjściem na mury obronne.

Brama Wojanowska
Bramę wyburzono w 1755 r. W 1756 r. postawiono w tym miejscu barokową bramę z furtą, spełniającą funkcje porządkowo–rogatkowe. Na filarach umieszczono ozdobne kartusze, przedstawiające herby: pruski, śląski oraz miejski i okolicznościową inskrypcję. W 1869 r. bramę rozebrano i przeniesiono do koszar przy obecnej ul. Obrońców Pokoju. Po renowacji powróciła w 1998r. w pobliże starego miejsca.

Kaplica św. Anny
W 1514 roku do wieży Bramy Wojanowskiej dobudowano basteję - kaplicę. Po pożarze jej miejsce zajął kościółek obronny, wzniesiony według projektu Kaspara Jentscha w latach 1709 - 1715. Na ścianie świątyni od strony ul. Bankowej widoczne są otwory strzelnicze. Uważny turysta odnajdzie tam również wmurowany krzyż pokutny - pomnik średniowiecznego prawa. Krzyż taki ustawiał przestępca jako zadośćuczynienie za popełnione zbrodnie.

Kościół św. św. Erazma i Pankracego
Poświęcony patronom Jeleniej Góry. Wzniesiony w latach 1304-1346, za czasów panowania księcia Henryka Jaworskiego, jest gotycką budowlą z kamienia łamanego i piaskowca. Wyposażenie barokowe i renesansowe.

Cerkiew św. św. Piotra i Pawła
Wzniesiona na miejscu starszej świątyni, zniszczonej w czasie wojny 30-letniej. Obecnie kościół wyznania prawosławnego. Wyposażenie wnętrza przywiezione zostało po II wojnie światowej ze zniszczonych cerkwi na Lubelszczyźnie. Na północnej ścianie kościoła dwa krzyże pokutne.

Kościół Łaski pod Krzyżem Chrystusa (Podwyższenia św. Krzyża, Garnizonowy)
Wzniesiony został w roku 1718 przez ewangelików na mocy układu w Altranstadt (1707 r.), kiedy cesarz zezwolił tej grupie religijnej na posiadanie własnego domu nabożeństw (stąd nazwa Kościół Łaski). Wewnątrz typowe dla sakralnej architektury ewangelickiej empory, przepiękne ścienne malowidła iluzjonistyczne autorstwa A. Schefflera i bogate, barokowe wyposażenie. Wyremontowane niedawno organy należą do najwspanialszych w Polsce.

pon.-czw.    10.00-16.00

piątek          12.00-16.00

sobota         10.00-16.00*

niedziela - jedynie między mszami po zgłoszeniu się w zakrystii

przerwy: niedziela 14.00-15.30, oraz w lipcu i sierpniu   14.00-17.30

zwiedzanie po telefonicznym uzgodnieniu: tel. 605-938-513

W godzinach podanych powyżej od poniedziałku do soboty kościół jest otwarty (narożne wejście, z tyłu za pomnikiem). W Pielgrzymkowym Punkcie Informacyjnym można nabyć broszury o historii kościoła, płyty CD z koncertami muzyki organowj oraz inne dewocjonalia.

Budowlę o kształcie przypominającym latarnię morską wzniesiono w 1911 r. na szczycie wzgórza, na którym niegdyś stał zamek.

Wieża jest udostępniona codziennie w godzinach  9.00-18.00, wstęp bezpłatny.

Wzniesiony na miejscu poprzedniej siedziby rodu, strawionej przez pożar. Budowa trwała w latach 1784 - 88 pod kierownictwem architekta Jana Rudolfa z Opola. O przynależności tego klasycystycznego obiektu do jednego z najwspanialszych rodów śląskich świadczą dwa kartusze herbowe umieszczone nad wejściami. Obecnie siedziba Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego Politechniki Wrocławskiej.

Dom Zdrojowy i baseny kąpielowe
Znajdujące się naprzeciw „Długiego Domu” budynki uzdrowiska wzniesiono w latach 1929-1931, na miejscu wcześniejszych obiektów zdrojowych. Widoczne tu dwie rotundy kryją, zbudowane dokładnie na miejscu jeszcze średniowiecznych, baseny kąpielowe. W XVIII w. istniała tu sadzawka służąca do leczenia zwierząt zwana „końskim zdrojem”.

Galeria i Teatr w Parku Zdrojowym
Tworzące dziś jeden kompleks budowli w Parku Zdrojowym powstały w różnych okresach i z różnym przeznaczeniem, choć oba ku uciesze i wygodzie kuracjuszy.
„Galerię” zbudowano w latach 1797-1800 według projektu wrocławskiego architekta Carla Gottfrieda Geiβlera, nawiązującego do antycznych willi. Budynek ten uważano długo za najpiękniejszy w Cieplicach. Wewnątrz urządzono salę koncertową, czytelnię, salon gier towarzyskich, palarnię cygar i restaurację, która do dziś funkcjonuje w „Galerii”.
„Teatr Zdrojowy” mimo braku własnej sceny istniał tu, jak w każdym innym szanującym się uzdrowisku od bardzo dawna. Obiekt ufundowany przez Schaffgotschów zaprojektował w stylu neoklasycznym Albert Tollberg. Z czasem, dla wygody gości, połączono teatr specjalnym łącznikem z sąsiednią „Galerią”. Obecnie scena należy do Teatru im. C.K. Norwida.

Kościół św. Jana Chrzciciela
Wraz z zespołem poklasztornym wzniesiony został przez dawnych gospodarzy Uzdrowiska Cieplickiego - zakon cystersów. Barokowy kościół wybudowany w latach 1712 - 1714, według projektu Kaspara Jentscha. Wyposażenie rokokowe, w ołtarzu głównym obraz Michała Willmanna, zwanego śląskim Rafaelem.

Kościół Zbawiciela (ewangelicki)
Położoną w centrum Cieplickiego Uzdrowiska świątynię wzniesiono w latach 1774-77. Wewnątrz skromne rokokowe wyposażenie i typowe dla sakralnej architektury ewangelickiej empory.

Pawilon Norweski w Parku Norweskim
Założony na początku XX wieku park w stylu norweskim położony jest w sąsiedztwie Parku Zdrojowego. Jego ozdobą jest małe jeziorko, nad którym usytuowano Pawilon Norweski. Pawilon wybudowany został na wzór restauracji „Frognersaeteren”, znajdującej się 8 km od Oslo. Obecnie budynek jest siedzibą Muzeum Przyrodniczego.

Park Zdrojowy
Park przylega do pałacu Schaffgotschów w Cieplicach. Pierwsze wzmianki o przypałacowym ogrodzie francuskim pochodzą z 1748 r. W r. 1838 park został gruntownie przebudowany wg nowych założeń w stylu angielskim.

Zamek Chojnik
Położona na Wzgórzu Chojnik warownia góruje nad Sobieszowem. Wybudowana została w XIV w. przez księcia z linii Piastów świdnicko-jaworskich, Bolka II, jako jeden z elementów systemu fortyfikacji granic księstwa. Kolejnymi właścicielami budowli był ród Schaffgotschów, który dokonał rozbudowy obiektu w duchu renesansu. Od czasu wielkiego pożaru w roku 1675 r., zamek pozostaje trwałą ruiną, udostępnioną obecnie do zwiedzania.

Zamek Chojnik,   58-570 Jelenia Góra, tel. 075 75 56 394,  www.chojnik.pl

udostępniony do zwiedzania:
I-III 10.00-16.00
IV-VI 10.00-17.00
VII-VIII 10.00-18.00
IX-X 10.00-17.00
XI-XII 10.00-16.00
ceny biletów:  normalny 5zł, ulgowy 3zł

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Wybudowany w 1745 r., w typie protestanckiego baroku, zaadoptowany na kościół katolicki. Wewnątrz barokowe wyposażenie, malowidła o tematyce biblijnej i empory.

Kościół św. Marcina
Pierwotna budowla średniowieczna uległa gruntownej przebudowie renesansowej ok. 1600 r. i barokowej w r. 1778. Wyposażenie jest późnobarokowe z końca XVIII w. Obok kościoła wolnostojąca dzwonnica. Kościół używany jest tylko w czasie odpustów.

Pałac Schaffgotschów w Sobieszowie
Po zniszczeniu Chojnika ród przeniósł się do nowej siedziby, wzniesionej w latach (1705 - 12). Przepiękna, nie zachowana do naszych czasów, barokowa elewacja frontowa cieszyła się sławą nawet za granicą. Budynki gospodarcze mają XVIII - wieczne fragmenty murów. Obecnie budynek jest siedzibą Technikum Rolniczego.

Dom Gerharta Hauptmanna
Należał do słynnego niemieckiego pisarza – noblisty Gerharta Hauptmanna. Zbudowano go na skale pośród łąk w 1901 roku według projektu berlińskiego architekta Hansa Griesebacha. Powstała wpisana w krajobraz secesyjna budowla z dwiema basztami i ciekawie rozplanowanymi pomieszczeniami. Od 2001 roku znajduje się tu centrum spotkań i wymiany polsko-czesko-niemieckiej oraz Muzeum „Dom Gerharta Hauptmamma”, będące jednocześnie międzynarodowym ośrodkiem kulturalnym.